ปฐมบทแห่งมรดกเมืองชล จักรพรรดิพระปิดตาชลบุรี ยุคที่ 2 พระปิดตาหกเหลี่ยมเนื้อผงคลุกรักปิดทองในพิมพ์หลังตะแกรง รุ่นแรก พิมพ์ผงคลุกรักยุคต้น หลวงปู่เฮี้ยง วัดอรัญญิกาวาส (วัดป่า) ต.บ้านสวน อ.เมือง จ.ชลบุรี จัดสร้างช่วงปี พ.ศ. 2495

ปฐมบทแห่งมรดกเมืองชล จักรพรรดิพระปิดตาชลบุรี ยุคที่ 2 พระปิดตาหกเหลี่ยมเนื้อผงคลุกรักปิดทองในพิมพ์หลังตะแกรง รุ่นแรก พิมพ์ผงคลุกรักยุคต้น หลวงปู่เฮี้ยง วัดอรัญญิกาวาส (วัดป่า) ต.บ้านสวน อ.เมือง จ.ชลบุรี จัดสร้างช่วงปี พ.ศ. 2495

"หากจะกล่าวถึงตำนานพระปิดตาชลบุรีใน 'ยุคที่ 2' หลวงปู่เฮี้ยง วัดป่า คือ ผู้สืบสานมวลสารหลวงพ่อแก้ว ที่ถูกยกให้เป็น 'อันดับ 1' ด้วยสุดยอด 'เนื้อผงคลุกรัก' ที่เข้มข้นที่สุดอย่างแท้จริง" "พระองค์นี้คือ 'พิมพ์ผงคลุกรักยุคต้น' ซึ่งแตกต่างจากพิมพ์นิยมทั่วไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งเป็นคนละกรรมวิธีและคนละแม่พิมพ์กับพระเนื้อผงขาวจุ่มรักในยุคต่อมา

บารมีธรรมและสายพุทธาคม หลวงปู่เฮี้ยง ยอดพระเกจิผู้เป็นศิษย์สายตรงของ หลวงพ่อแดง วัดใหญ่อินทาราม และสืบสายวิชาจาก หลวงพ่อเจียม วัดกำแพง ท่านคือผู้รวบรวม "ผงวิเศษหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์" มาสร้างตำนานพระปิดตาอันดับ 1 ของจังหวัดชลบุรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างขวัญกำลังใจและเป็นมหาเสน่ห์เมตตาแก่ผู้บูชา

วิเคราะห์มวลสารเชิงลึกตามหลักวิทยาศาสตร์ พระองค์นี้ คือ "องค์ครู" ที่แสดงปรากฏการณ์ทางกายภาพของวัตถุโบราณอายุ 70 ปี ได้อย่างครบถ้วน กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของ "รักน้ำเกลี้ยง" การเซ็ตตัวระดับโมเลกุล "รัก" ที่ใช้เป็นตัวประสาน เมื่อผ่านกาลเวลาจะเกิดปฏิกิริยากับออกซิเจน จนโมเลกุลเกิดการจัดเรียงตัวใหม่ ทำให้เนื้อพระมีความแกร่งและหนาแน่นสูง ปรากฏการณ์ "ฉ่ำในแห้ง" ความมันวาวที่ซ่อนอยู่ในความแห้ง (เนื้อกะลา) เกิดจากการที่น้ำมันในยางรักระเหยออกไปตามธรรมชาติ แต่ยังคงเหลือชั้นฟิล์มบางๆ ที่มีความแข็งแรงปกคลุมผิวพระไว้ ทำให้มองดูมีมิติซึ้งตา ไม่ดำด้านไร้ชีวิตเหมือนของทำเลียนแบบ และการตกผลึกของมวลสารศักดิ์สิทธิ์ การเดินทางของไอระเหย: ภายใต้แผ่นทอง ปรากฏคราบขาวและสีเหลืองไข่ไก่ นี่คือ "ผลึกผงพุทธคุณและยางว่าน" ที่ซึมผ่านช่องว่างระดับโมเลกุล ของเนื้อคลุกรักออกมาตกผลึกที่ผิวชั้นนอก วิทยาศาสตร์ความเก่าบอกเราว่า "ทองจม-คราบขาวผุด-เนื้อในแน่น" ลำดับการเกิดแบบนี้คือหัวใจสำคัญ คราบขาวที่ผุดขึ้นมา "ทับ" ชั้นทองเดิม คือข้อพิสูจน์ว่าทองถูกปิดมาตั้งแต่การผลิตในพิมพ์ และคราบนั้นเกิดจากอายุการคายตัวของมวลสารข้างในจริงๆ ส่วนหลักการหดตัวและแรงตึงผิว มิติความหนา 0.7 ซม.ด้วยความหนาที่มากกว่าปกติ แรงอัดในการกดพิมพ์ด้วยมือทำให้มวลสารมีความหนาแน่นไม่เท่ากันทั่วทั้งองค์ เมื่อผ่านเวลา 70 ปี การหดตัวจึงเกิดเป็น "รอยแยกธรรมชาติ" ที่มีความมน (Roundness) ของขอบรอยแยก ไม่มีความคมกระด้าง บ่งบอกถึงการเคลื่อนตัวของมวลสารอย่างช้าๆ ตามอายุพระ

สัดส่วนและกายภาพมวลสารในขณะที่พระทั่วไปคือ พุทธศิลป์ที่ถูกจัดสร้างในยุคที่แม่พิมพ์เริ่มนิ่งและใช้เนื้อผงขาวจุ่มรักเป็นหลัก แต่พระองค์นี้คือ 'งานกดมือยุคปฐมบท' ที่เน้นการอัด เนื้อผงคลุกรักเข้มข้น แบบจัดเต็ม จนมีความหนาพิเศษถึง 0.7 ซม. ซึ่งปริมาณมวลสารที่หนาแน่นมากๆคือ ผงของหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์' ที่อัดแน่นอยู่ในเนื้อกะลาที่หนึกนุ่ม ซึ่งหาไม่ได้ในพระยุคปลาย

พุทธคุณโดดเด่นสูงสุดในด้านเมตตามหานิยมขั้นสูงสุด โชคลาภ และแคล้วคลาลเฉกเช่นพุทธคุณของหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ สัดส่วนองค์พระหนาพิเศษ
กว้าง 2.2 ซม. x สูง 2.4 ซม. และหนา 0.7 ซม.

หลวงปู่เฮี้ยง ท่านละสังขารอย่างสงบเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2510